توجه خود را صرف « 44 » شناخت مردمان مكنيد ، كه توجه به حق شما را قوت مىدهد ، و يارى مىكند بر شناخت حق و حقايق چيزها . 10 ، 46 - و گفت : پيش حق تعالى فعل‌ها و كردارهاى حكيمان معتبر است ، نه قولها و گفتارهاى ايشان . 10 ، 47 - و گفت : حكمت خدا راست ، پس محبت حكمت متصل است به محبت الله تعالى . و كسى كه دوست دارد خدا را به جا مىآرد هر چه را خدا دوست مىدارد ، و نزديك مىشود به سوى او ؛ و هر كه نزديك شد به سوى حق تعالى ، رسيد به مقصد اصلى و نجات يافت . 10 ، 48 - و گفت : قربانىها و هديه‌ها باعث كرامت از جانب حق تعالى نيست ، ليكن اعتقادى كه رسوخ يافته است از دين اوست كه سبب كرامت و بزرگى آن شخص مىگردد . 10 ، 49 - و گفت : كردارهاى بسيار به جهت رضاى ملك جبار ، علامت و نشانهء [ كوتاهى ] بينائى آن شخص است معرفت حق « 45 » را . نزديكى به رحمت حق ، معلوم مىگردد از [ 28 - الف ] افعال و اعمال و افكار ، زيرا كه شرم مىدارد در همه حال از كسى كه چيزى ازو فوت و غايب نمىگردد . 10 ، 50 - و گفت : خاص‌ترين و بهترين چيزهاى نفيس « 46 » بزرگ منزلت كه حق سبحانه و تعالى از براى ما اراده كند ، و ما را از براى آن آفريده باشد ، آن به كردار به دست مىآيد ، نه به گفتار . 10 ، 51 - و گفت : هر كه متوجه حق است ، و هميشه در فكر حق ، پيش حق سبحانه و تعالى معروف و معلوم است ، ازين جهت است كه هرگاه كه او را مردمان نشناسند و ندانند ، الم و كلفت ندارد « 47 » .

--> ( 44 ) - اساس و س : « صرف » ندارد . ( 45 ) - متن 1 : 105 - علامة تقصير الانسان عن معرفته . ( 46 ) - د : « نفيس » ندارد . ( 47 ) - متن 1 : 106 : لايندم ، د : كه مردمان او را نشناسند .